10 struggles die je meemaakt als je op de fiets naar school gaat

Mijn school ligt nou niet echt bepaald om de hoek. Vijftien kilometer om precies te zijn. Elke ochtend en middag fiets ik ongeveer een uur en in dat uur kun je van alles meemaken. In de winter mag ik gelukkig met de bus. Nu ik dus niet hoef te fietsen leek het mij leuk om al die struggles, waar ik nu een tijdje niet meer tegen aan hoef te lopen, op te noemen. Lees vooral verder!

  1. De vele, vele takjes, blaadjes, eikels en andere prut die die 500 bomen langs de weg op je af vuren.
  2. Mensen die je gaan inhalen en dan langzamer gaan fietsen dan jij. Serieus?
  3. Het awkward moment dat je diegene van punt 2 niet wilt inhalen omdat hij je net heeft ingehaald. Een inhaal wedstrijdje is nou ook weer niet nodig.
  4. Mensen die muziek luisteren, zonder oordopjes. Ik wil gewoon rustig fietsen en niet jouw herrie aan hoeven te horen. Zo asociaal vind ik dat!
  5. De temperatuur. Of je zweet je kapot of je bevriest. Er is geen middenweg!
  6. Mensen, en dan vooral die op scooters, die zonder te bellen of te toeteren inhalen. Ik schrik me altijd wezenloos en mijn broertje is zelfs een keer aangereden door zo’n persoon (de achterlijke die het veroorzaakte is nog lachend weggefietst ook).
  7. Mensen die praten over de raarste dingen. Soms vind ik het best grappig, hoor. Je krijgt de meest vreemde nieuwtjes te horen en stiekem lach ik die mensen flink uit. (Laten we even het feit dat ik zelf ook over de raarste dingen praat even achterwege laten.)
  8. Brugklassers. Ze vinden zich oh zo stoer en laten dit graag merken wanneer je langs ze fietst.
  9. Brugklassers die hun tas verliezen. Oké, dit zijn niet alleen brugklassers, maar je kunt niet zeggen dat het ze niet bijna allemaal zijn. Het is in ieder geval gigantisch irritant, en de grote opstoppingen die veroorzaakt worden maken het er niet prettiger op.
  10. Beestjes. Beestjes, beestjes en nog meer beestjes. Ik haat het als ik op school kom en mijn haar zit vol met vliegjes. Ik ben blij dat ik er nog nooit één heb doorgeslikt. Maar wat nog de ergste beestjes zijn, zijn de processierupsen die met kolonies van honderden op de bomen langs de weg zitten. Ze zijn gigantisch smerig, eng en ze kunnen nog gevaarlijk zijn ook. Ik snap niet dat de gemeente ze altijd pas weghaalt wanneer het niet meer nodig is…

 

Nu moet je weren dat ik het helemaal niet erg vind om te moeten fietsen. Ik word er wakker en actief van en ik heb even rustig de tijd om na te denken, want dat doe ik graag. Maar als ik dan even denk aan alle dingen die me irriteren aan fietsen naar school, ben ik toch wel blij dat ik nu met de bus mag.
Dit is eigenlijk een totaal nieuw soort artikel. Ik wil dan ook graag weten of jullie zoiets leuk vinden en vinden dat ik meer in dit genre moet schrijven of dat jullie mij bijna staan te smeken om op te houden. Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat over deze kwestie en of je jezelf een beetje terug kunt vinden jn mijn struggles. Ik zie jullie snel weer!

Advertisements

Comments

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s